فلوتاسیون
فلوتاسیون مهمترین روش تغلیظ است
بهمنظور
فرآوری فلزات پایه بکار گرفته میشود. اصولاً
فلوتاسیون در تغلیظ کانههای سولفیدی مس،
و روی به کار میرود. علاوه بر این امروزه
فلوتاسیون را در فرآوری کانههای غیر فلزی
مانند زغال دانه ریز، فلوریت، فسفات،
پتاس، و اکسیدهایی مانند کاسیتریت و هماتیت و
کانههای کربناته از قبیل مالاکیت و سروزیت
استفاده میکنند.
در فلوتاسیون جدایش کانیها بر پایه
تفاوت در ویژگیهای فیزیکی – شیمیایی
سطوح آنها میباشد. بدین ترتیب که پس از
آمادهسازی پالپ با معرفهای شیمیایی
مصرفی، پاره ای از آنها آبران و گروه
دیگری آب پذیر میشوند.
در فرآیندهای جدایش انتخابی،
حبابهای هوا به ذرات آبران چسبیده و
انتقال آنها به سطح و تشکیل یک لایه
کف پایدار میشود. این لایه کف توسط
پاروهایی که در سطح سلول فلوتاسیون
قرار دارند قابل جمع آوری میباشد.
فلوتاسیون یکی از مراحل فرآوری است
که دارای اثرات گسترده زیست محیطی میباشد.
عمده این اثرات در نتیجه استفاده از
داروها یا معرفهای شیمیایی است.