معدن خوب یا بد؟
این سوالی است که علاوه بر دغدغه ی دائمی دانشجویان و دانش آموختگان رشته ی معدن ، چه آنانی که هنوز وارد این رشته نشده اند و یا کسانی که در آن مشغول تحصیل هستند و چه آنانی که حتی در صنعت معدن در حال کارند در پاسخ به آن بی شک دچار شک هستند ، که آیا معدن و معدنکاری و ادامه ی تحصیل در این رشته می تواند علاوه بر ارضای حس کنجکاوی و علمی آنها ، آینده ی شغلی آنان را تامین کند یا خیر؟
از سوی دیگر بسیاری از صنعت کاران و اعضای جامعه ی معدنی ایران خواهان پاسخ به این سوال هستند که آیا معدن خوب است یا نه؟
به زبان دیگر ، کار و سرمایه گزاری زمانی ، مالی و فکری در زمینه ی معدن و معدنکاری توجیه اقتصادی دارد یا خیر؟
البته چه کسی است که بگوید نه؟
شما به راحتی و با در دست داشتن شناسنامه و کپی آن و تعدادی نقشه ی توپوگرافی و داشتن اطلاعات کمی از مختصات جغرافیایی می توانید از 4 تا 40 کیلو متر مربع از زمین و خاک ایران را بنام خود ثبت کنید
چه چیزی بهتر از این در هر کجای دنیا سراغ دارید؟
شما اکنون مالک 40 کیلومتر مربع از مساحت ایران زمین هستید
ولی آیا واقعا به این معنی است که دیگر کار شما رونق دارد و معدنکار شده اید ؟
در واقع سوال اصلی و مسئله ی چالش انگیز در بحث مورد نظر ما ، تمایز معدن کاری با سایر رشته های مشابه کاری و دانشگاهی است و این که چرا در معدن ، ما پس از گذشت سالها هنوز نتوانسته ایم آنقدر پیشرفت داشته باشیم که دانشمندان ما در به فضا فرستادن ماهواره ی امید ؟
آیا مشکل از مهندسین معدن ماست؟
آیا مشکل از قوانین و سیاست های موجود بر سیستم نظارتی و اجرائی در بخش های مختلف معدن و معدنکاری است؟
آیا دست های پنهان و مافیا در کار هستند؟
آیا خاک ایران به گونه ای است که در مواردی برای اشخاص خاص برکت دارد و برای دیگران خیر؟
و آیا صرفا به این دلیل است که معدن و معدنکاری و مدل مدیریت آن استراتژیک است ، که بحث در مورد آن از دیدگاه جزء به کل جایز و حتی امکان پذیر نیست .
کسانی که در قله های قدرت تصمیم گیری ، نبض سیستم صنعت معدن کشور را دست دارند به هر دلیلی با واقعیت ها و خواست های جامعه معدنی ایران همسو نبوده و دلسوز این رشته نیستند و باید دانست که با روی کار آمدن مدیران سیاسی و بدون پیشینه ی مدیریتی کلان نمی توان انتظار بیش از این را داشت.
شاید در وزارت خانه ها و سازمان های دولتی بزرگ و کوچک نتایج و عواقب سوء مدیریت به راحتی و در زمان های متناسب در بسیاری موارد قابل چشم پوشی و به اصطلاح لا پوشانی باشد ولی در بحث های کلان تر همچون بهداشت ، معدن و حتی کشاورزی (که رگ حیات اقتصادی کشورها و کشور ما بعد از نفت به جریان آن وابسته است) اهمیت موضوع بیش از پیش نمود پیدا می کند.
چرا که از یکسو عدم دید همه جانبه به رویکرد ها و مسائل معدن کشور ، صنعت معدن و بالتبع صنایع مادر وابسته همچو فولاد را تحت تاثیر قرار داده و باعث عقب افتادگی دو چندان در آن حیطه را باعث می شود در حالی که در سایر موارد اجرائی و مدیریتی فقط در جا زدن را شاهد هستیم ، وضعیت گندم و فراز و نشیب های فراوان آن در سال های اخیر نمونه ی بارز و مثال خوبی از این دست است.

هدف ما از گشودن باب این بحث تنها انتقاد و به قول معروف نیشتر زدن و رها کردن نیست ، بلکه انگیزه ی اصلی بیدار کردن اذهان و نشان دادن اهمیت موضوع و جستجو و تکاپو برای ارائه راه حل است.
به عنوان مثال در این راه می توان تجربه ی کشور های موفق در صنعت معدن همچون استرالیا ، کانادا ، سوئد و آلمان را در استفاده ی حداکثری و بهینه از مواهب الهی نهاده شده در زمین را سر لوحه ی کار مدیریتی قرار داد و با اختراع نمودن چند باره ی "چرخ " خود را از قافله ی جهانی هر چه بیشتر عقب نرانیم.
ان شاءالله در مطالب بعدی به تجربیات و فراز و نشیب ها ی معدنکاری کشور های موفق در صنعت معدنکاری و فرآوری مواد معدنی اشاره ای خواهد شد.
امیدواریم همه با هم جامعه ی معدنی علمی و پر بار و سر شار از نشاط داشته باشیم.
در این راه جهت مطالب کنونی و آتی با آغوشی باز پذیرای هر گونه انتقاد ، نظر و پیشنهاد شما هستیم.

 

سید علی حسینی (معدن87)

/ 6 نظر / 12 بازدید
سروش مقصودی

سلام .... هر چند منم با خیلی از سوالها و ایرادات سید علی موافقم اما باید اینم گفت که ما تو زمینه هایی مثل مس پورفیری حرف برای گفتن داریم و بازدهی اقتصادی خوبی هم برای کشور داره مثلا معدن مس سونگون که بزرگترین معدن مس پورفیری کشور هم نیست همین الان روزی 1 ملیارد تومان درآمد داره که سال دیگه با راه اوفتادن خط 2 تغلیظ اش به روزی 2 ملیارد تومان می رسه حالا حساب کنید این معدن نزدیک 1 ملیارد تن ذخیره داره که تا 30 سال دیگه فقط 350 ملیون تن اون استخراج میشه .... در کنار امیدواری هایی که هست سوال های زیاده توی عرصه معدن هست که انشاالله به همت بچه های کرونا میشه همین امسال از خود وزیر یا حداقل معاون معدنیش آقای دکتر سمیعی نژاد توی تالار ولایت پرسید ... بازم از سید به خاطر فتح بابی که به این موضوع کرد ممنون ...

خاوری

سیدجان به این مغزت افتخار کن که اینقدر قشنگ فکر میکنه متن بسیار زیبایی بود ممنونم ازت

فلرشاد محمدی

سلام.ابتدا اغاز دورجدید فعالیتاتون به شما دوستان عزیز تبریک میگم.مبحث کاملا به جایی رو مطرح کردید.فقط می تونم بگم رشته خیلی مهم نیست مهم داشتن خلاقیت ونواوری واستفاده از تمام ظرفیت هاست وباوضع کنونی کشور که80درصد ذخایر معدنی کشف نشده واز20درصد کشف شده فقط 04/0درصداستخراج شده جای کار بسیار زیاده.

وحید

سلام من مهندسی معدن استخراج می خوانم با وجود علاقه زیاد به رشتم و اشتیاق برای ادامه تحصیل در استخراج یا مکانیک سنگ اما هنوز به دلیل بی اطلاعی از بازار کار درآمد اینا یه جورایی خودمو تو بلا تکلیفی می بینم اگه میشه درباره بازار کار و درامد این دوتا گرایش برام مطلب بزارین ممنون می شم و موفق باشن

سروش مقصودی

سلام آقا وحید ... اون مطلب گذاشتن رو که انشاالله بچه ها زحمتش رو می کشن ولی در مورد بازار کار باید گفت که تو گرایش های معدن غعلا مکانیک سنگ بهترین بازار کار رو داره و به جرئت می شه گفت هیچ فارغ التحصیل ارشد مکانیک سنگی اگه نخواد در خونشون کار کنه بیکار نیست و حقوق های بسیار خوبی هم می گیرن ... بچه های استخراج هم غیر از کار توی معادن موجود و معادن جدیدی که مورد بهره برداری قرار می گیرن یا می خوان کارشون رو توسعه بدن می تونن تو پروژه های سدسازی و تونل سازی هم کار کنن ولی باید دور بودن از خونه رو قبول کنن ... موفق باشین ..

یک دوست قدیمی

باسلام عمده نقصهایی که در زمینه معدنکاری وجود داره بر میگیرده به نبود سیاستگذاری های هدفمند و یا قوانین اشتباه که همگی اونها به ضرر اقتصاد کشور خواهد بود. متاسفانه در کشور ما کلمه ای به نام "من نمیدانم و یا ببخشید اشتباه کردم" وجود نداره. گواه این مطلب رو میتونید در حیات کاری معادنی مثل طزره‘ قلعه زری‘ حتی پروده مشاهده کنید. خودتون میدونید که عمده مصرف زغال سنگ کشور از واردات چین تامین میشه این درحالی هست که معدن پروده به گفته اقایان مکانیزه ترین معدن خاور میانه است... مشکلات وقتی حل خواهد شد که ما اول اونها رو ببینیم. بعد لمسشون کنیم. بعد وزیر بشیم (جواب دانشجو جماعت رو هیشکی نمیده!) و بعد اگه زنده بودیم حلشون کنیم!! درود بر فعالان معدنی کشور